[ مقصود باز ميگرديد ، تا درين اوقات كه شهريار فريدن صفات خاطر ملكوت ناظر از مهمات مملكت گيلان و مازندران و ساير ممالك ايران فارغ ساخت و عزم تسخير مملكت خراسان جزم نموده لواى كشور گشاى ] « 1 » به آن صوب افراخت و بعد از وصول موكب جهان فرسا به مشهد مقدس معلا فرمان همايون شرف صدور يافت كه ايالت پناه شوكت دستگاه فرهاد خان با بعضى از امراى ظفر قران ، علم عزيمت بجانب خطهء هرات برافرازند . و بعد از سه روز موكب همايون متعاقب ايشان از مشهد مقدس رايت توجه افراشت و دين محمد خان كه صاحب داعيهء سلطنت « 2 » خراسان بود با بيست هزار اوزبك جرار كماندار دلير از هرات بيرون آمده در حوالى قلعهء باغن تلاقى عسكرين دست داده محاربه‌اى در غايت صعوبت وقوع يافته ، بعد از لوازم كشش و كوشش ، خان عاليمكان شكست يافته و از معركهء جنگ و عرصهء نام و ننگ روى بر تافته خود را بدامن كوهى كشيد و پياده شده متوجه بالا گرديد كه درين حالت ، موكب گردون جلالت رسيده نواب همايون به نظر انور مشاهده مينمايد كه خان عالى گهر دامن بر كمر استوار كرده مانند نخجير كه از دام صياد جسته يا آهوئى كه در شكارگاه از سگان رميده باشد ، آهنگ قلهء جبال كرده « 3 » درين وقت بعضى از لشكريانش او را از وصول موكب ظفر قران آگاه ساختند و خان در كمال خجالت به زير آمده بسعادت ركاب بوسى مستسعد گرديد . و اين واقعه خيلى « 4 » بر طبع غيور شهريار صبور گران آمده در آن مقام اين قضيه را به روى خان نياورده و بعد از انهزام دين محمد خان و كشته شدن ازبكان شرير بىايمان ، رايت نصرت آيت از رباط پريان بجانب دار السلطنه افراخته ، سه روز بعد از وصول به آن بلدهء طيبه فرمان قضا جريان به كشتن خان عاليمكان شرف اصدار يافت و حسب الحكم ، سرى را كه به چند « 5 » درجه از فلك برگذشته بود ، يك نيزه‌دار از زمين بلند گردانيده گرد

--> ( 1 ) - م : كلمات داخل قلاب را ندارد ( 2 ) - م : مملكت . ( 3 ) - م : گرديده . ( 4 ) - م : جبلى . ( 5 ) - م : چندين .